Stroperij
Stroperij is een grote bedreigen voor veel dieren. Neushoorns, olifanten, orang-oetans, leeuwen, zeeschildpadden en tijgers behoren tot de meest gestroopte dieren ter wereld. Hun lichaamsdelen verdwijnen in traditionele Chinese medicijnen, ze worden opgegeten of verkocht al huisdier. Een duistere miljardenindustrie die WWF op allerlei manieren bestrijdt.
Stroperij is het illegaal doden of levend vangen van wilde dieren. De criminele handel hieromheen noemen we wildlife crime. Na drugshandel, mensensmokkel en wapenhandel is het qua omvang en geld de op 3 na grootste vorm van georganiseerde misdaad. Wereldwijd gaat er naar schatting jaarlijks 20 miljard dollar in om.
Wildlife crime heeft alle kenmerken van georganiseerde misdaad. Smokkelaars werken internationaal, zijn goed georganiseerd en passen zich snel aan. Ze beschikken over veel geld en gebruiken een netwerk van stropers, tussenpersonen, witwassers en corrupte transport- en douanemedewerkers. Dit is hoe WWF deze grote, wijdvertakte criminele netwerken bestrijdt.
In het veld
In veel gebieden waar WWF actief is, zorgen we ervoor dat de meest kwetsbare dieren worden beschermd door rangers. Onze mensen trotseren dichte jungles, ijskoude toendra’s en torenhoge bergen. Met de kans om gevaarlijke mensen tegen te komen. Soms zijn onze rangers voormalige stropers. Stropers zijn vaak lokale mensen zonder alternatieve inkomsten. Wij bieden die door ze in dienst te nemen. Handig want zij kennen het landschap als geen ander.
Achter de bazen aan
Stropers staan onderaan de ladder van de criminele netwerken rondom wildlife crime. Als je echt impact wilt maken, moet je achter de grote bazen aan. Speciaal hiervoor zette WWF samen met anderen in 2015 Wildlife Justice Commission (WJC) op. Meer dan 100 onderzoekers, veelal oud-rechercheurs en analisten van criminele inlichtingen, zitten dag en nacht achter die bazen aan. In 10 jaar rolden ze 123 criminele netwerken op en werden 13.500 levende dieren gered.
Internationale afspraken
Op het hoogste niveau strijden we voor strenge regelgeving. Zo lukte het WWF om in 1997 voor een ivoorverbod in China te zorgen. Daardoor sloot de grootste legale ivoormarkt ter wereld en nam de stroperij op olifanten af. We blijven ons inzetten voor zulke verdragen. Dat doen we onder meer samen met IUCN en TRAFFIC. Organisaties die de illegale handel in kaart brengen. Dankzij deze data kunnen overheden onder meer regelgeving aanscherpen.