De industriële visserij heeft zich de afgelopen decennia enorm ontwikkeld. Netten zijn groter en zwaarder geworden en worden aan elkaar gekoppeld tot soms wel kilometers lang. Of ze slepen over de kwetsbare zeebodem en maken zo veel stuk. Radars en satellieten kunnen scholen vis steeds makkelijker traceren, waardoor scholen vis bijna niet meer aan de netten kunnen ontsnappen. Overbevissing is wereldwijd een groot probleem. Een derde van alle visbestanden op de wereld is overbevist. Tien jaar geleden was dat een kwart, in 1974 slechts 10%. Bij overbevissing wordt er meer vis uit zee gehaald dan erbij komt.

In Europa worden door overbevissing negentig vissoorten met uitsterven bedreigd. Wereldwijd geldt dit al voor honderden vissoorten.  

Omdat er bij overbevissing meer vis uit zee wordt gehaald, dan er weer bij komt, worden visbestanden uitgeput. Sommige soorten worden daardoor kwetsbaar of zelfs bedreigd. Er valt niet altijd goed te voorspellen wat er gebeurt als er een soort verdwijnt, maar het kan tot een ‘domino-effect’ leiden. Een ecosysteem is sterk als het heel divers is. Als er soorten verdwijnen, wordt het systeem minder divers en kan het systeem zelfs in elkaar klappen. Voor ons heeft dit ook grote gevolgen. Er zijn er 3 miljard mensen die afhankelijk zijn van vis als voornaamste bron van proteïnen, en visserij is de belangrijkste kostwinning voor miljoen mensen over de hele wereld.