Mee op reis met deze pinguïnonderzoeker in Antarctica | WWF

Een verhaal van WWF-UK

Onderzoek doen naar pinguïns bij -35 °C. Op 5 kilometer van de kust van Antarctica gebeurt dat! Hier werd in 1956 het 'Dumont d'Urville (DDU)-station' opgericht. Een station dat zich specialiseert in de studie van vogels. Het eerste onderzoek naar keizerspinguïns begon hier in de jaren 50. Sindsdien wordt er elk jaar onderzoek gedaan naar aantallen pinguïns en eventuele ziektes.

Onlangs voegde een dappere vrijwilliger zich bij het team. Natacha Planque werkt samen met het 'Centre d'Etudes Biologiques de Chizé' en het 'Institut Polaire Français', ondersteund door WWF. Neem een kijkje in haar afwisselende leven als pinguïnonderzoeker.

Verhalen uit het veld

Bekijk meer artikelen

Blog Oceaan Oceanen Bonaire Zeeschildpad ZeeschildpadBeschermen

Missie 1: tellen

Natacha ondersteunt een wereldwijd onderzoek naar de opbouw van de populatie van keizerspinguïns en Adéliepinguïns. Ze helpt zowel op het land als vanuit de lucht bij de jaarlijkse telling. Meer dan 25 eilanden worden per helikopter en te voet gemonitord. Dit jaar registreerde het team meer dan 38.000 broedende paartjes en meer dan 34.000 kuikens.

Sinds 1985 is het aantal paartjes in de archipel gestegen wat erop duidt dat de soort zich aan het herstellen is van een teruggang die we eerder hebben gezien in deze regio. Maar voor andere groepen pinguïns is de afname van zee-ijs en voedsel een steeds groter probleem aan het worden. Dat is een punt van zorg.

Bijvoorbeeld voor keizerspinguïns. De kolonie in Pointe Géologie bestaat uit 100.000 individuen, met 30.000 tot 40.000 kuikens per jaar. De kolonie neemt sinds 1952 af, met een verlies van 26% van de broedparen.

Ondanks die sombere cijfers blijft Natacha positief:

“Het was eind maart, toen keizerspinguïns in enorme groepen arriveerden. Het zee-ijs was net gevormd en ze wachtten een paar dagen totdat het stevig genoeg was om over te steken: kuikens renden voorop, terwijl hun ouders probeerden ze niet uit het oog te verliezen en achter hen aan renden! Prachtig.”

Missie 2: verzamelen

Het team verzamelt verlaten keizerspinguïneieren om te onderzoeken. Lengte en gewicht worden geregistreerd om zo op de lange termijn zicht te krijgen of er iets aan de eieren aan het veranderen is. Dit zou iets kunnen zeggen of zelfs verklaren over het broedsucces van de pinguïns.

Missie 3: graven!

Niet alle taken van Natacha zijn even spannend. Een van haar belangrijkste wintertaken is het onderhouden van chiplezers met antenne. Sommige keizerspinguïns zijn uitgerust met chips aan hun vleugels. Ongeveer 8% van de populatie wordt op deze manier in de gaten gehouden. De chiplezers worden in het ijs en de sneeuw gegraven en keizerspinguïns die hierlangs komen, worden door het systeem gedetecteerd. Met dit systeem kunnen de keizerspinguïns het hele jaar door passief en zonder verstoring worden gevolgd.

Met de gegevens die door toegewijde mensen zoals Natacha worden verzameld, kunnen WWF en partners een beter inzicht krijgen in keizerspinguïns, Adéliepinguïns en de toestand van Antarctica. Om zo te strijden voor betere bescherming van pinguïns en hun leefgebied, en voor maatregelen tegen klimaatverandering want een opwarmend Antarctica is slecht nieuws voor pinguïns en andere unieke soorten die daar voorkomen.