Tijdens het koude seizoen, wanneer er weinig voedsel is (van oktober-november tot maart-april), gaan de meeste egels in winterslaap. Beschut in een nestje van bladeren, een hol, een heg of hooi, vallen egels in slaap tot ze in de lente weer ontwaken. Tijdens hun winterslaap verliezen ze tot 40% van hun lichaamsgewicht en hun ademhaling vertraagt. Maar niet alle egels gaan in winterslaap: bij zachter weer gaan sommige egels alles gewoon trager doen om energie te sparen.

Andere winterslapers zijn marmotten, vleermuizen en relmuizen. Die ontwikkelden ook allemaal specifieke technieken om de winter door te komen.

Walvissen in de poolstreken zetten hun voedsel deels om in een dikke onderhuidse speklaag die ze warm houdt om zo de ijzige winter door te komen. Bij volwassen walvissen kan deze speklaag in een jaar tijd met 20 centimeter toenemen tot een totale dikte van wel 50 centimeter.

De bruine beer gaat in winterrust. En dus niet in winterslaap, zoals je zou denken. Zodra het herfst wordt, gaat de Europese bruine beer op zoek naar een hol en raakt hij in een staat van langdurige slaap. Gedurende enkele maanden (van november tot maart) eet en drinkt hij niet. Zijn opgebouwde vetreserves zijn voldoende om het koude seizoen door te komen.

Die langdurige slaap is niet zo diep als een winterslaap, want hij kan nog steeds snel reageren op mogelijke gevaren. Soms wordt hij ook eventjes wakker om lichtjes te bewegen en dan weer in slaap te vallen.

Het lichaam van de poolvos is extreem goed uitgerust om de bittere kou van het noordpoolgebied te weerstaan, met temperaturen tot -50°C! In de winter verandert ook de kleur van zijn vacht. Die gaat van grijsbruin naar helemaal wit, waardoor hij helemaal opgaat in het besneeuwde landschap.

We weten dat sommige vogels naar warmere landen trekken in de winter, maar zij zijn niet de enige. Dat is dus ook het geval voor de distelvlinder. Dit kleine insect vind je overal ter wereld terug (behalve in Zuid-Amerika en Antarctica) en kan wel 4.000 km afleggen.

Wist je dat ze hun tocht vaak in één keer, zonder tussenstops, afleggen? Dat is de langste ononderbroken migratie ooit.

In tegenstelling tot vogels en zoogdieren zijn amfibieën zoals kikkers en reptielen koudbloedig: hun lichaamstemperatuur past zich aan hun omgeving aan. In de herfst zoekt de muurhagedis spleten in muren of rotsen op om zich te verbergen en te beschermen tegen de extreme kou en roofdieren. Zijn metabolisme vertraagt enorm en hij kan enkele maanden overleven zonder te eten. Hoewel zijn winterslaap niet zo diep is als die van zoogdieren, spaart hij zo energie en wacht hij op mildere temperaturen in de lente voordat hij weer in actie schiet.