Hoe een babyzeeschildpad wordt geboren

Zwemmende zeeschildpad

Van alle reizen die zeeschildpadden maken, is er geen enkele die qua gevaar en risico te vergelijken is met hun allereerste reis... op het land.

Het meest opmerkelijke van een volwassen zeeschildpad is dat hij zijn ‘kraamweek’ heeft overleefd. Zodra het vrouwtje haar eieren in het nest heeft gelegd, speelt ze geen rol meer in het leven van haar talrijke nakomelingen. En 'talrijk' is hier het sleutelwoord. Door honderden eieren te leggen, vergroten schildpadden de kans dat er een paar volwassen worden. Deze strategie werkt al miljoenen jaren, maar door klimaatverandering, overbevissing, stroperij en vervuiling worden hun overlevingskansen steeds kleiner.

Een lederschildpad bedekt zijn nest na het leggen van eieren op het strand van Buru  Eiland, Maluku, Indonesië.

Terug naar waar het begon

Het drachtige vrouwtje dat haar zware lichaam het strand op hijst, is hier al eerder geweest. Ze komt terug op de exacte plek waar ze tientallen jaren geleden zelf geboren werd.

Hoewel zeeschildpadden het grootste gedeelte van hun leven in het water doorbrengen, worden ze daar niet geboren. Zeeschildpadden hebben namelijk zuurstof nodig. Ook in het ei.

De perfecte plek kiezen, luistert heel nauw. Te dicht bij het water en de babyschildpadjes verdrinken nog voordat ze uit het ei komen. Te ver op het strand vergroot de kans dat de jongen worden opgegeten door meeuwen, krabben of andere roofdieren als de kleintjes de tocht naar zee maken.

Zeeschildpad uit ei in Frans-Guinea

De kraamkamer

Zeeschildpadden zijn uitstekende gravers. Met haar brede, krachtige achtervinnen graaft het vrouwtje een gat dat tot 80 centimeter diep is. Daar legt ze haar eieren in. Elk ei is zo groot als een pingpongbal. Een karetschildpad produceert 3 tot 5 keer per jaar een nest van 130 tot 160 eieren. In minder dan 45 minuten legt het vrouwtje alle eieren in het nest.

De temperatuur van het zand bepaalt het geslacht van de schildpadden in de eieren. Warmere omstandigheden zorgen voor meer vrouwtjes. In de koudere gedeelten van het nest of bij koeler weer komen er meer mannetjes.

Door klimaatverandering worden in sommige delen van de wereld alleen nog maar vrouwtjes geboren. Daarom hangen natuurbeschermers op bijvoorbeeld Fiji soms schaduwdoeken over de nesten. Zo blijven ze koeler en worden er ook mannetjes geboren.

Een nieuw uitgekomen groene schildpad komt tevoorschijn uit een nest op een strand in het zeegezicht van Lamu, Kenia

De geboorte

De eieren komen ongeveer 2 maanden na het leggen uit. Het duurt 4 of 5 dagen voordat de schildpadjes het oppervlak bereiken. De schildpadjes die helemaal onderin zitten, hebben het soms moeilijk. Daarom worden vastzittende schildpadden op sommige stranden geholpen door vrijwilligers. De schildpadjes wachten vervolgens meestal tot het donker is voordat ze naar de oceaan kruipen. Er zijn dan minder roofdieren en het hete zand is dan afgekoeld.

Groene zeeschildpadden in Kenia

De hindernisbaan

De eerste uitdaging voor de babyschildpadden is weten welke kant ze op moeten. Schildpadden worden aangetrokken door licht. Normaal gesproken zouden ze richting de maanverlichte zee gaan, maar felle lampen van strandboulevards en hotels verstoren dit richtingsgevoel. Honderden of duizenden zeeschildpadjes, die koortsachtig door het zand zwoegen, trekken al snel de aandacht van vogels, honden, wasberen, krabben én mensen.

Zelfs wanneer de schildpadden onder de golven duiken, is hun beproeving nog niet voorbij. Haaien, meervallen en andere opportunisten wachten in het ondiepe water terwijl zeevogels naar beneden duiken om ze van bovenaf te grijpen.

Wat er precies gebeurt in de jonge jaren van de zeeschildpad weten we niet. Wetenschappers noemen de periode daarom ook wel 'de verloren jaren'. Mannetjesschildpadden zullen nooit meer aan land komen, maar de terugkeer van de vrouwtjes houdt de hoop voor hun soort levend.

Zwemmende zeeschildpad

Ben jij dol op de zeeschildpad?

Zwem dan nu naar de webshop voor onze zeeschildpadproducten!

Naar de webshop