Hoop en gevaar voor gorilla’s in Congobekken
)
© naturepl.com / Anup Shah / WWF13 jaar lang deed WWF onderzoek naar populaties westelijke laaglandgorilla in Kameroen, de Republiek Congo en de Centraal-Afrikaanse Republiek. Een beeld tussen hoop en vrees tekent zich af. Op sommige plekken daalde het aantal gorilla’s sterk. Op andere plekken zagen we de veerkracht van de natuur.
33 nationale parken, reservaten, houtkapbossen, land van inheemse gemeenschappen en andere gebieden werden gemonitord. Het levert een gemengd beeld op. In biodiversiteitshotspots zoals het Kameroense Lobéké Nationaal Park steeg het aantal gorilla’s de afgelopen 10 jaar met bijna een kwart naar 2.674. Maar even verderop in Campo Ma'an Nationaal Park halveerde het aantal gorilla’s naar iets meer dan 500.
In het grensoverschrijdende natuurgebied TRIDOM bleef het aantal gorilla’s afgelopen jaren stabiel. Maar er was wel een belangrijke verschuiving: er waren minder gorilla’s in nationale parken en meer in bossen daarbuiten.
Belangrijke verschuiving
“Gorilla’s zijn vaker in gebieden waar ze minder goed beschermd zijn en stroperij vaker voorkomt," legt Paul N'Goran uit. Hij is coördinator van het onderzoek. "Slechts een kwart van TRIDOM is beschermd gebied. Duurzame houtkap- en gemeenschapsbossen en corridors zijn daarom essentieel voor het voortbestaan van de soort," voegt hij toe.
In de Congolese houtkapconcessie Messok-Dja daalde de gorillapopulatie het hardst in 10 jaar tijd: van bijna 2.500 naar nog geen 850. Een daling van maar liefst 65 procent. Stroperij blijft 1 van de grootste bedreigingen voor de gorilla. Nieuwe wegen zorgen voor toegang tot gebieden die voorheen afgelegen en geïsoleerd waren. Maar ook houtkap, plantages, mijnbouw, andere infrastructuur en ziektes hebben grote gevolgen voor gorilla’s.
Ecotoerisme
In de Dzanga-Sangha-gebieden in de Centraal-Afrikaanse Republiek bleven de aantallen gorilla’s gelukkig stabiel. Ecotoerisme heeft hieraan bijgedragen. Door gorillafamilies te laten wennen aan de aanwezigheid van toeristen ontstaan inkomsten voor verdere natuurbescherming en werkgelegenheid.
Het gemengde beeld is zowel een waarschuwing als reden tot hoop. Als bossen verbonden blijven, dieren goed worden beschermd en gemeenschappen profiteren van natuurbescherming kunnen populaties overleven. En op sommige plaatsen zelfs herstellen.